انتقال به سرخ (به انگلیسی: Redshift)، پدیده‌ای است که در آن نور گسیل شده از یک جرم (امواج مرئی، فرابنفش، اشعه ایکس، اشعه گاما و...) به سمت طول موج قرمز در انتهای طیف می‌رود.

یعنی نوری که توسط طیف‌سنج ثبت می‌شود طول موجی بلندتر و بسامدی کمتر از نور گسیل‌شده از منبع دارد. به طور مثال این پدیده هنگامی رخ می‌دهد که منبع تولید نور در حال دور شدن از بیننده باشد. مانند اثر دوپلر که در بسامد امواج صوتی تغییر ایجاد می‌کند.

به گزارش خبرگزاري مهر، سال آينده كاوشگري جديد به سياره مشتري فرستاده خواهد شد و مريخگردي با انرژي اتمي بر روي مريخ خواهد نشست، در حالي كه از سويي ديگر قرار است سياره عطارد ميزبان اولين ماهواره مصنوعي خود يعني ماهواره "مسنجر" شود.

كمي نزديكتر به زمين، ناسا در نظر دارد دو كنترل كننده اقليمي را در مدار زمين قرار دهد تا حجم ذرات معلق در هوا و نمك موجود در درياها را محاسبه كنند، اطلاعاتي كه براي ارزيابي دلايل و تاثيرات تغييرات اقليمي بسيار حياتي به شمار مي روند. همچنين ايستگاه بين المللي فضايي نيز به حسگري مجهز خواهد شد كه براي كشف اسرار ضد ماده طراحي و ساخته شده است.

براي مشاهده خلاصه اي از مهمترين و بزرگترين رويدادهاي نجومي كه قرار است در سال 2011 رخ دهد ادامه اين گزارش را به نقل از نشريه ديسكاوري بخوانيد:

کشف شواهد وجود دنیاهای موازی با جهان ما

با کشف چهار الگوی دایره‌ای در تابش زمینه کیهانی دانشمندان حدس می‌زنند این الگوها مربوط به محل برخورد دیگر جهان‌های موازی با دنیای ما باشد. تایید یا رد این فرضیه در گرو اطلاعات فضاپیمای پلانک است.

به گزارش «خبر آنلاین»، در اوایل قرن بیستم، دانشمندان توانستند با خیره شدن به دوردست‌های عالم و مشاهده آنچه در حال وقوع است، نظریه‌ای برای نحوه شکل‌گیری جهان ارائه دهند. طبق این نظریه، همه چیز با یک انفجار بزرگ آغاز شد، انفجاری که بلافاصله با یک دوره کوتاه از انبساط فوق سریع که تورم خوانده می‌شود، همراه شد. شاید این سرآغاز همه چیز باشد، اما اخیرا گروهی از دانشمندان این فرضیه را مطرح کرده‌اند که شاید چیزی قبل از آن وجود داشته که شرایط اولیه را برای تولد جهان ما فراهم کرده است .

عکس و خبر از فاکس نیوز

به گفته یکی از بزرگترین فیزیکدانهای نظری عصر حاضر (پروقسور هاوکینز) وقت ان رسیده که زمین را ترک کنیم  .

   در مصاحبه ای  با وی سایت Big think ، استفان هاوکینز اخطار داده که آینده بلند مدت موجودات هوشمند این سیاره در فضای بیرونی ادامه پیدا خواهد کرد .

   او گفت : غیر ممکن است که بشر از شر فجایع آتی پیش رو در طی چند صد سال آتی در امان بماند . نژاد انسان اگر میل به بقا دارد نباید فقط به یک سیاره فکر کند و تمام تخمهایش را در یک سبد جا دهد .

   او افزود : من خطرات وسیعی را برای نژاد انسان پیش بینی میکنم . علاوه بر بلایای طبیعی مسایلی مثل بحران موشکی سال ۱۹۶۳ کوبا و چیزهایی بسیار بدتر در آینده نزدیک . اما من امیدوارم که طی ۲۰۰ سال آینده فضا هم جنان جای امنی برای پناه بردن باشد و میتوان نژاد بشر را در فضا پخش نمود . 

شاید این سوال برای شما پیش بیاید در آسمان شب دنبال چه بگردیم . اینهمه نقطه روشن از کجا شروع کنیم و دنبال چه بگردیم ؟ در ادامه این مطلب به بررسی این موضوع میپردازم .

انسان با میانگین قد ۱۷۰ سانتیمتر و میانگین وزن ۷۰ کیلوگرم و میانگین عمر ۵۰ سال در کجای جهان ایستاده است و ابعاد او از نظر زمان و مکان چگونه است ؟ آیا اصلا قابل تحلیل است یا تمام حرکات بزرگ او و تمام رکوردهای او قابل اغماض است ؟؟

     سالها قبل در یک همایش نجومی پوستری از گوشه ای از کیهان دیده بودم که پله پله جایگاه انسان را در کیهان مشخص کرده بود . ادامه مطلب من میخواهم آن پوستر را باز سازی کنم .

غالب تصاویر از عکسهای انتشار یافته ناسا ، تلسکوپ مونت پالومار و وکی پدیا می باشد .

برای دیدن تصویر فوق در سایز بزرگ اینجا کلیک کنید

آسمان برای انسان جالب است . شاید به خاطر محدودیتهای انسان در ابتدا توجه به نقاط دور دست  و غریب آسمان برای او جالب بود  ، اما کم کم با پیشرفت علم فیزیک جذابیتهای موجود در آسمان برایش بشتر و بیشتر شد . انسان خدا را در آسمان بیشتر از همه جا انتظار کشیده است  .هرچه ما بیشتر در آمان پیش رفتیم ، با عجایب و حقایق بیشتری مواجه شدیم . در نهایت به این نتیجه رسیدیم که آسمان آزمایشگاهی زنده از بالاترین سطح دانش بشر است . هرچند که نگاه ما رو به گذشته اتفاقات جهان است (بعدا در این مورد توضیح خواهم داد ) ، اما این نیز فرصتی به ما داد تا پیدایش جهان را مطالعه کنیم .

     خوبی آسمان اینست که همیشه و همه جا با ما همراه است . آسمان همیشه هست ، حتی اگر ساعتی ابری باشد نیز ساعتی بعد با رویی گشاده به ما لبخند میزند و پس از این لبخند نوبت ماست که روز و شب آنرا کند و کاو کنیم . هر چه جسارت به خرج دهیم و از آلودگیهای نوری ایجاد شده توسط اجتماعات بزرگ انسانی دورتر شویم افق گسترده تری از آسمان پیش روی ماست ، چه شب و چه روز .

     شاید حدود ۴۵۰۰ سال پیش ، اولین بار مردم خاور میانه شروع به بررسی آسمان نمودند و ستارگان را دسته بندی کردند و با اشکال و طرحهایی جالب مشخص نمودند و نامهای شخصیتهای افسانه ای خود را بر آنها نهادند و این آغاز تقسیم بندی آسمان با صور فلکی بود . کره آسمان با صور فلکی تقسیم و بررسی شد مانند کره زمین که با نقشه کشورها تقسیم شده بود . 

لوگوی گوگل در بیستمین سالگرد پرتاب تلسکوپ هابل به مدار زمین